روستای لهجبین بدون هیچ امکانات دولتی/ روستایی که فقط از امکانات دولتی انرژی خورشیدی دارد
روستای لهجبین با مسافت ۵۷ کلیومتر از بخش مرکزی ماهنشان فاصله دارد و طبق گزارش سرشماری امسال دارای ۸ خانوار و ۲۸ نفر جمعیت بوده و از هیچ امکانات دولتی بهره مند نیستند.
مردم روستای لهجبین کشاورز و دامدار بوده که حتی از عادی ترین امکانات اولیه زندگی نیز برخوردار نیستند ، از جمله نعمت آب و برق، تأمین آب شرب آنها از چشمه در حاشیه روستا است.
گفتنی است تلفن ثابت (کابلی) که پیش کش ، حتی تلفن همراه نیز در آنجا آنتن دهی ندارد و معلوم نیست اگر نیمه شبی اتفاقی در این محل رُخ دهد ساکنین فعلی روستا به چه صورت باید دادشان را به گوش سایرین برسانند.
به گفته اهالی این روستا جمعیت آن مهاجر معکوس دارند و چه بهتر و قابل توجه مسئولین که حداقل خدمات و امکانات دولتی از جمله راه، دبستان، لوله کشی آب و آنتن دهی تلویزیون و خطهای تلفن را ارائه دهند.
مسئولین از یک طرف دَم از جلوگیری از مهاجرت روستانشینان می زنند و از طرفی با عدم توسعه روستاها و فراهم نمودن امکانات اولیه ، اهالی روستاها را ناچار به مهاجرت می کنند؟
اکثر منازل این روستا بخاطر خالی بودن از سکنه به ویرانه تبدیل شده است.
با توجه به اینکه خدمت رسانی و ارائه ی خدمات به روستاییان و کشاورزان، به عنوان مستحق ترین بخش جامعه، در راستای مبارزه با فقر باید دارای ضوابط و منطق معینی باشد و شرایطی را فراهم آورد که موجب خوداتکایی و حذف وابستگی آنها گردد، اقدامات و تلاش های موردی و غیرمنسجم برای خدمت رسانی به روستاییان و کشاورزان در این زمینه تأثیر چندانی نداشته و حتی موجب تعمیم و تشدید فقر نیز می شود. بنابر این خدمت رسانی و اجرای برنامه های مبارزه با فقر باید متکی بر راهبرد مشخصی بوده و اجرای این راهبرد در نواحی روستایی تنها در چارچوب برنامه های جامع و یکپارچه توسعه ی روستایی تحقق خواهد یافت.
به همین دلیل است که برخی از صاحب نظران توسعه روستایی را، نه به عنوان یک هدف بلکه، به عنوان راهبردی برای تأمین نیازهای اساسی مردم روستایی و مبارزه با فقر مطلق درنظر گرفته اند.
